mijn sokken en wat er zo uit de bol kwam rollen

Hier de beloofde foto's van mijn vorderingen tot nu toe (echt gelijk foto's gemaakt!). Sokken vorderen gestaag, ik moet nog een paar patroonherhalingen tot ik aan de hiel kan beginnen. Ik brei er voor het eerst twee op een rondbreinaald. Ik zag er tegen op, maar zoals meestal valt het erg mee, gewoon niks aan dus (duhhhhh ;-).

Ik heb wel de bol moeten verbouwen om dit mogelijk te maken. Dus alle kadootjes eruit gerold - niks uitgepakt natuurlijk, zoals het hoort, alles ligt netjes in de kast totdat ik bij een nummertje kom dat in de bol zit - en de wol dubbel weer tot een bol gerold. De twee draden kringelen wel om elkaar heen, maar het is do-able. Twee kadootjes heb ik tot nu toe vrijgebreid: een groene deken die klaar ligt om om iemand heen te slaan als diegene het koud krijgt (ik meestal als ik 's avonds zit te breien). Maar Mathilde sleept hem ook overal heen.

Verder inspiratie in de vorm van een breiblad met een reis om de weerled in 80 sokken erin + nog een aantal uitgepintte patronen voor als ik nog niet genoeg inspiratie had!

Leuk allemaal he!? Nu nog hard doorbreien naar het volgende kadootje, de kast ligt nog behoorlijk vol. Maar helaas nog geen nieuw nummertje inzicht.....misschien zo tijdens het 'oud-opnieuw-breien' (wat moet je anders doen op zo'n avond??).

groetjes, heleen

wwww projecten

Zoals iedereen kwam ik met een vracht mooie wolletjes thuis na het WWWW.
Met Tessa ruilde ik verf voor wol. Dat werd een rok voor Fae. Zie hier project 1.


Een rokje dat dubbelzijdig gedragen kan worden met ajourhartjes. Het breide heerlijk tessa!

Het goodiebag kadootje van Anette was een super mooi geverfde streng duitse wol. Ik wilde sokken gaan breien ervan, dus spon ik het dun en twijnde het met bamboe (zelf geverfd) Dit garen was zo mooi geworden, al zeg ik het zelf, dat ik er geen sokken van wilde breien. Wat dan? het grote twijfelen begon. Uiteindelijk besloot ik een rok voor mezelf te breien. Ik dacht het patroon van Fae wat aan te passen.... Maar geleidelijk aan werd het een topje. Dus ik breide van boven naar beneden en bleek van beneden naar boven te breien. U volgt? Resultaat? Ik denk één van de mooiste FO tot nu toe van eigen hand!






En natuurlijk vielen er hier ook de nodige verrassinkjes door de post, ze hangen allemaal in de boom ! (sorry geen foto). Bij het envlopje van Christien zat nog een extra verrassing, een streng sokkenwol die nu op de pennen staat om de monteagle bag http://www.ravelry.com/patterns/library/monteagle-bag te maken


Kortom, de napret duurt voort

Fijne kerstdagen allemaal!

bij deze iedereen een hele fijne kerst gewenst met jullie dierbaren.
geniet er lekker van. en maak er iets gezelligs van:)

Groetjes Bianca

Namens mij en ááááálle caviaatjes.....

Hoe een kameel tussen de blaadjes terecht kwam

Erg simpel, geen hele kameel, slechts iets van zijn vacht. Of misschien was het wel 'haar' vacht, wie zal het zeggen? Ik zal meteen laten zien hoe zoiets eruit ziet.

Mooi he! Oorspronkelijk bedoeld als sokkenwol, deze combinatie van kameel en merino. Alleen is het wat te weinig voor een volwaardig paar sokken, dus vandaar de oplossing met de andere wol. En ja, maatje, de wol herkende ik meteen, vandaar ook dat ik het merk zo kon oplepelen. Dat was een kwestie van even naar boven rennen, in mijn stash duiken en het label van een bepaald wolletje lezen.;-)
Voor degenen die het niet meer helemaal volgen: er is een WWWW ruilmarkt geweest en dezelfde sokkenwol waarvan ik nu twee paar sokken heb gebreid, had ik daar geruild voor een ander sokkenwolletje. Erg grappig om het op deze manier weer terug te zien.

Om terug te komen op de kameel: mijn maatje heeft er een viertal patronen bijgeleverd, waarvan ik met name de eerste handwarmers erg mooi vind. Helaas zijn mijn handen zeer gevoelig, dus bij deze een vraagje over de wol die wat stug aanvoelt. Wordt kamelenhaar zachter na een paar wassingen? Iemand daar ervaring mee? Anders ga ik de wol toch op een andere manier verwerken, misschien tot het boodschappennetje.

Het tweede paar sokken ziet er zo uit.


En tijdens het breien kwamen er nog meer kadootjes uit. Ja, deze katoen heb ik al eerder laten zien, maar nu zijn het er twee. :-)

En ook is er opnieuw aan de zonen gedacht.

Wat in zeer goede aarde viel bij Dorrit zijn de bloemetjes en die heeft ze dus ook ingepikt. Omdat ik erop stond dat er een foto van genomen zou worden voordat ze ermee aan de slag ging, heeft ze deze zelf maar gemaakt.


Geweldige verwennerij allemaal. En nog steeds niet klaar!

Klaar

Rustig aan gewerkt aan mijn nieuwe sokken.
Kleuren ze niet mooi bij mijn broek :P
Ja en goedgekeurd door de hond (ja tis geen cavia)

Morgen laat ik nog zien wat voor moois er uit de bol is gekomen. Ik heb zo genoten!!!
Maar nu eerst mijn bedje opzoeken....
Trusten

En hier de mooie cadeautjes! Een gebreide washand met Franse lavendelzeep, prachtige knopen die zeker een goede bestemming krijgen, gouden spindraadjes, waarschijnlijk dezelfde die in de wolbatt zaten en nog meer lekkere thee. Ik voel me ontzettend verwend. Het was een heerlijke bol om aan de werken THANXXX!

(en ja eigenlijk dus wel weer klaar voor de volgende magische bol....thema winter/sneeuw? ;))

De bol...

fijne feestdagen!
Tabitha

Voor de ongeduldige pieters

Nee, geen foto's wegens geen foto's gemaakt van de aangekomen bol, maar wel tussentijds nieuws.

Het garen leent zich niet voor een ingewikkeld patroon, dus ik ben beginnen breien en gaandeweg is er iets uitgekomen met twee kleine kabeltjes. De eerste sok is klaar, de tweede is onderweg.
Ik heb dagen naar lavendel geroken :)
Het takje lavendel hangt op.
Het boekje is al gelezen en nog eens gelezen en nog eens gelezen, de eerste cadeautjes zijn uitgepakt en de MBM is niet meer geheim. Er was namelijk nog iets meegekomen waarbij ik de verzender kon herkennen. Ik hoop dat je er zelf iets aan gehad hebt.

Ik vond het wel grappig om hetzelfde garen van Sokketiers te krijgen. Het was een van de meer favoriete garens van het voorbije jaar. Ik ben er blij mee.

Er is verder al een glaasje met kaarsje uitgekomen, een flesje zat heel los en is eruitgevallen, waardoor de bol heel los kwam te zitten. Nog wat platte pakjes zie ik zitten.
Die ga ik na de sokken wel al openmaken, want de overschot wordt mee in het sokkendeken gebreid en dat is en project van lange adem :)

Ik kan beginnen!

Eindelijk, want de 2,25 mm rondbreinaald is binnen (voor de detailisten: een Knitpro Symphonie van 120 cm lang zodat ik - eventueel een keer- twee sokken tegelijk kan breien. Ik wilde de metalen Nova omdat ik die voor sokken fijner vind, maar die kon ik op geen Franse site vinden).
Even wat achtergrond informatie, want voor het kiezen van deze naald heb ik eerst wat proeflapjes moeten breien. Hieruit bleek dat mijn wol te dun is voor het bijgeleverde patroon. Dus geen Cable Detail Socks van Patons. Nou heb ik juist een enorm kabellig project afgerond (Gilles' GreenGable), dus heel erg vind ik dat niet. Ik bewaar het patroon zeker in mijn patronenmap. Voor later.
Toen dus aan het zoeken en nadenken geslagen: welke sokken dan? Ik kwam uit op twee patronen: de Leyburn socks en de Primavera socks. Tussen deze twee heb ik lang getwijfeld. Ik viel eigenlijk vooral op de Leyburns, wat een prachtig en uitdagend patroon voor mij! Alleen is de patroonsteek van de Leyburn socks niet zo elastisch en ik bang ben dat ik een enorm gedonder krijg om ze goed passend te krijgen om mijn lange smalle voeten. En ik heb nu juist geen zin in gedonder (al gedonder genoeg met die twee donderstenen hier in huis). Het worden dus de Primavera socks, of om in het thema te blijven: de Autumnus socks. En hiervoor heb ik dus die 2,25 mm naald nodig, bleek na weer proeflapjes breien. En zo is het cirkeltje dus weer rond.

In de tussentijd hebben we toch wat kadootjes kunnen uitpakken. Nee hoor, niet de bol afgerold! Nee, er zaten een heleboel losse kadootjes in de doos zonder nummertje, dus die hebben we langzaamaan uitgepakt met z'n allen. Vandaag de laatsten (wat een geduld deze keer he?!). We kregen tot nu toe: voor beide meisjes een paar Disney sloffen (die van Mathilde staan niet op de foto, die zijn verhuisd naar Granpere en Grandmere. Heeft Mathilde daar ook warme voeten!). Noemi kreeg verder de stapelringen (hoe noem je dat?) van de eerst foto. Ze heeft er al een, maar deze ook populair bij haar en wat lastiger dan die ze al had. En verder kreeg ze de leuke vingerpopjes die Mathilde heeft ingepikt. Maar Noemi - een meisje-meisje in de dop ? -  heeft weer de ketting die Mathilde kreeg ingepikt (het is die met de naturelkleurige kralen op de foto). Een goede ruil dus. Op de laatse foto (die door blogger een slag gedraaid is) zie je naast Noemi's slofjes, de kaars die wij kregen, een setje glitterkaarsjes, voor iedereen een chokoladeletter (jummie!) en een heel lief mutsje dat Noemi jammer genoeg te klein is. Maar dat vindt wel een ander hoofdje waarop het mooi tot z'n recht komt. Wat niet op de foto staat is een opvouwbaar spiegeltje met haarborstel dat Mathilde kreeg. Helaas kreeg Noemi dat te pakken en is het nu kapot. Gelukkig was Mathilde erg druk met de andere kadootjes, dus was het geen drama. Jammer is het wel natuurlijk.

Maatje, bedankt voor de verwennerijen tot nu toe!!

De bol is op...

Nou bijna dan, maar hetlaatste heb ik afgewikkeld (sorry)
Maar ik had net niet genoeg waarschijnlijk om er nog iets mee te maken en moest gewoon weten waarom die bol nu toch zo lekker bleef ruiken.
Ik heb er 2 geweldig dingen van gemaakt
1 heel mooi en een keer voor mijzelf. Een col.

En iets moois en iets waar wat we echt nodig zijn. Een wolbroek. Er moet nog een koordje in...

En dan mijn kado's allemaal even mooi. En ik ben er echt heel blij.
Er zaten ook geweldige steekmarkeerders bij maar die zie je zo bijnan iet. Die liggen op eht gebloemde lapje.
En heerlijke lavendel zeep.
Eerst dacht ik dat daarom de hele bol zo heerlijk rook, maar aan het eind bleek dat het het lavendel zakje was wat de geur gaf!

Op de foto mist een lapje pul die was even ingepikt ;-)

Deze schaaltjes moeten echt nog even apart op de foto.
Zo leuk gemaakt en Rosalie is er ook heel blij mee.
Uh Susanne vast ook wel maar die mag er voorlopig nog niet aan zitten. Dan hebben we straks scherven.

bolvoorderingen.

ok na wat ziekte perikelen en een mogelijke zwangerschap en een hoooooooop drukte ben ik toch nog een eindje gekomen, ik heb al 5 cadeautjes uit mogen pakken de eerste een heerlijke zak weer en wind thee(al bijna op:o) ) ook echt wel het weer naar!
een zakje knitprorondbreinaaldlabeltjes (nu nog de rondbreinaalden van knitpro:) )een pakje servetten(al een gebruikt ook:)) een geweldige kerstbal:) oh hij is zo gaaf, het leuke is dat hij gebreid is van de wol die mijn maatje de vorrige keer van mij kreeg. zo ontzettend leuk! hij hangt ook vooraan in de boom!en daarnaast een heel handig schaartje(mijn oma had die dingetjes altijd, zijn zo handig maar had er zelf nog geen nu wel dus:) ben er erg blij mee.
het patroon is uit het blad wat er bij zat met kabeltjes, maar dan zo veel kabeltjes dat je iedere 4e toer aan het kabelen bent.......gaat niet erg snel dus.en wat nog minder snel gaat is dat ik de onderkant voorzien heb van een verstevigde zool(wat je normaal bij de hiel doet) zo is het lekker nog warmer voor de kouwkleum in mij:)
maatje ik ben superblij met de wol, en de cadeautjes en het hele pakket eigenlijk, het gaat niet supersnel maar het komt vanzelf:) en straks hoop ik weer wat sneller.

Groetjes Bianca

Dolce Far Niente....

Oftewel: het zalige nietsdoen.
Aan mij is het niet zo besteedt, geloof ik....

Ik verveel me rot nu ik zo weinig kan doen. Ik merk nu ook hoe slecht ik eigenlijk 'niets' kan doen, ik heb graag iets om handen. Ik mis mijn breinaalden echt enorm en lees uit nood nu mijn breiboeken. Elizabeth Zimmermann is goed gezelschap en de dames van Mason-Dixon ook :o)

Maar, kleine meevaller: ik heb ontdekt dat twijnen best goed gaat (links is mijn 'werkhand'). De toef paarsige BFL die ik van Karlijn in mijn magische bol kreeg, had ik in 1 avondje weggesponnen (de avond voor dé diagnose, nee, ik zie geen verband...) en die bleek wonderschoon te matchen met een klos zijde/merino in paarsgrijzige tinten, die ik afgelopen zomer op mijn Joy buiten in het zonnetje heb gesponnen.

Kijk maar...



En nu baal ik natuurlijk enorm dat de kleuren zo anders/flets/verwassen overkomen op beeldscherm en dat jullie niet even kunnen voelen hoe zalig zacht dit wolletje is. Maar jullie geloven me zo ook wel toch?

Goed, ik ga eens voorzichtig proberen of spinnen ook lukt. Als ik spin, doet rechts eigenlijk niet veel. Een beetje de wol vasthouden, dat moet nu toch ook lukken :o)

Doeg,
Judith

P.s. Hoe staat het eigenlijk met de bollen van Christel, Bianca (wat ben je stil?) en Esther? Ik zou het wel leuk vinden om weer eens iets te lezen en zien van jullie bezigheden/bollen/vorderingen.