Een mooi einde en een terugblikje naar vorige swaps en WWWW 2009

Jawel, ik ben er helemaal doorheen. Een klein beetje wol is wat me nog rest, altijd handig om nog eens te gebruiken voor gaten die zouden kunnen vallen.
Had ik al gezegd dat de wol zo prachtig van kleur is? En dat deze heerlijk breit? Het tweede paar sokken, voor Dorrit, ziet er zo uit:

En we vonden nog een paar lieve schapen meer...

Het allerlaatste kado is echt helemaal geweldig. Ik heb er dan een tweetal foto's van gemaakt, maar ze laten niet echt zien hoe mooi de tas in werkelijkheid is.


In het echt dus veel en veel mooier. De foto laat niet echt zien dat hetzelfde gepunnikte koord van het spiraal ook door de handvatten heen geregen is. En je ziet ook niet dat hetzelfde stukje koord terugkomt aan de binnenkant van de tas en voorzien is van een sleutelhanger (of schaarhanger of wat voor handige hanger dan ook) eraan. Of dat de tas voorzien is van heel veel vakken, al dan niet met rits. Of de met kralen afgewerkte ritssluiting. Of... of... Kortom, een heerlijke tas om te gebruiken, een tas die mijn dochter actief geprobeerd heeft om in te pikken, maar die ze dus niet krijgt.

Judith, ontzettend bedankt voor deze geweldige Magische Bol en alle herinneringen die ik nog lang zal kunnen koesteren.

Dan even iets heel anders... niet helemaal anders. In vorige swaps heb ik een rozige BFL lontwol gekregen van Tessa en een blauwe merino lontwol van Jon. Tijdens het WWWW 2009 was er 'Tante Ria' van Annette en nog een aantal lontwolletjes van diverse sponsors. Ik heb wat gesponnen, wat met elkaar getwijnd en van dat alles een vestje gemaakt.

De knopen zijn uitgezocht door Dorrit. Wie zegt immers dat alle knopen hetzelfde moeten zijn als je er zoveel leuk vindt?

Opnieuw een tussenstand

Het blijft maar schapen regenen, echt geweldig! Intussen ben ik bezig aan sok-2 van paar-2 in maat 29. Boord, hiel en teen worden gebreid van een ander sokkenwolletje, van het restant van de wol die ik gebruikte om Christel's sokken te breien. De kleuren passen redelijk bij elkaar en op zich vind ik het heel mooi om deze wolletjes die gebruikt zijn voor deze swap samen te voegen.
Foto's zijn er natuurlijk ook. Zo vind ik het geweldig om een paar sokken tegen de achtergrond van sneeuw te fotograferen.

Even van wat dichterbij... mooi he!

Op het geschenkengebied dus nog meer schapen. Ik vind het heel knap van mijn maatje dat ze zonder uitzondering alles in dit thema heeft weten te maken en te vinden. Zoals deze kom en de sleutelhanger bijvoorbeeld.

En dit Libelle boek, een heuse detective!

Het 'probleem' van schaapachtige zaken is dat er hier meteen iemand is die alles in beslag neemt... in ieder geval zou willen nemen. Zoals dit lint dat nu wordt gekoesterd als zijnde 'heel mooi' en het schattige beursje dat gevuld is met heerlijke munten.

Zo, nu ga ik weer breien en binnenkort hoop ik de afsluiting van deze mooie herfstbol te kunnen posten.

Schaapachtig...

... dit moet wel het thema zijn van deze bol. Dat is pas genieten!
Het breien van de sokken vordert gestaag. De eerste is af en in het echt nog veel mooier.

Aan de tweede sok ben ik begonnen, maar ik heb er nog geen foto van gemaakt. Intussen is het breien echt een feest, ook al omdat er zo nu en dan een kadootje uitgepakt mag worden. Allemaal voorzien van een briefje met een beetje uitleg over de inhoud van het pakje... helemaal geweldig!
Goed, dit kaarsje staat dan niet voor het raam, maar heeft een veel mooier plekje gekregen.

En wat te denken van dit originele briefpapier met bijpassende enveloppen... zo leuk!

Hier nog zoiets wat iedere breister/ spinster goed kan gebruiken. Ik in ieder geval wel: Texelse Schapenwol Creme.

En dan te bedenken dat er nog heerlijk veel te gaan is, zowel wol als pakjes.

Het begin van een sok

Want ik kan toch niet laten om tussen-tussendoor steeds een stukje te breien aan de eerste sok. Met een wat simpel patroontje, dat wel, maar heerlijk juist om in deze drukke tijd te doen. En persoonlijk vind ik het heel goed bij de wol passen. Het patroontje komt uit de Verena Special: 'Zanzibar gemeleerde sokken.' Het patroon lijkt best veel op de Nutkin.

Inmiddels zijn er ook twee kadootjes vrij gebreid, een wel zeer praktsich en lief uitziend aantekenblok

en nog een tweetal hele mooie Breibakens.

Het thema is natuurlijk inmiddels duidelijk en ik ben helemaal onder de indruk van de uitvoering van het geheel. Zo mooi, zo zorgzaam allemaal!

Hoe een kameel tussen de blaadjes terecht kwam

Erg simpel, geen hele kameel, slechts iets van zijn vacht. Of misschien was het wel 'haar' vacht, wie zal het zeggen? Ik zal meteen laten zien hoe zoiets eruit ziet.

Mooi he! Oorspronkelijk bedoeld als sokkenwol, deze combinatie van kameel en merino. Alleen is het wat te weinig voor een volwaardig paar sokken, dus vandaar de oplossing met de andere wol. En ja, maatje, de wol herkende ik meteen, vandaar ook dat ik het merk zo kon oplepelen. Dat was een kwestie van even naar boven rennen, in mijn stash duiken en het label van een bepaald wolletje lezen.;-)
Voor degenen die het niet meer helemaal volgen: er is een WWWW ruilmarkt geweest en dezelfde sokkenwol waarvan ik nu twee paar sokken heb gebreid, had ik daar geruild voor een ander sokkenwolletje. Erg grappig om het op deze manier weer terug te zien.

Om terug te komen op de kameel: mijn maatje heeft er een viertal patronen bijgeleverd, waarvan ik met name de eerste handwarmers erg mooi vind. Helaas zijn mijn handen zeer gevoelig, dus bij deze een vraagje over de wol die wat stug aanvoelt. Wordt kamelenhaar zachter na een paar wassingen? Iemand daar ervaring mee? Anders ga ik de wol toch op een andere manier verwerken, misschien tot het boodschappennetje.

Het tweede paar sokken ziet er zo uit.


En tijdens het breien kwamen er nog meer kadootjes uit. Ja, deze katoen heb ik al eerder laten zien, maar nu zijn het er twee. :-)

En ook is er opnieuw aan de zonen gedacht.

Wat in zeer goede aarde viel bij Dorrit zijn de bloemetjes en die heeft ze dus ook ingepikt. Omdat ik erop stond dat er een foto van genomen zou worden voordat ze ermee aan de slag ging, heeft ze deze zelf maar gemaakt.


Geweldige verwennerij allemaal. En nog steeds niet klaar!

Af, maar niet over en uit!

De sokken zijn klaar en worden op dit moment met veel genoegen gedragen. Zo ontzettend leuk om met deze bol te breien, steeds weer breit er wel een kadootje los. Soms een vilten herfsblaadje, andere keren een echt pakje of een briefje met toestemmig om iets van de losse pakjes uit te mogen pakken.

Zo was er voor Dorrit deze deurbel. Inmiddels geinstalleerd op haar kamer en mogen we iedere keer aanbellen voordat we naar binnen mogen. Een erg leuk spelletje is dan 'belletje trekken.'

Ook mogen uitpakken: een viertal dierlijke magneetknijpers. Reuze handig.

Dit is katoen in de kleur van herfsblaadjes van Schoeller & Stahl. Mooi he!

De sokken zijn af, maar ik ben nog lang niet klaar met de bol. Behalve de pakjes zie ik er ook een briefje en een groen-bruinige wol doorheen schemeren. Een geweldige aansporing om verder te gaan. Vermoedelijk krijg ik er nog een paar sokken voor Dorrit uit, dadelijk even wegen hoeveel wol er in mijn sokken zit. Als ik dan vanaf de teen ga breien, moet het waarschijnlijk lukken.

Update vanuit Frankrijk

Vanuit een zonnig Frankrijk even een update over mijn prachtige bol!

Tussen de bedrijven door heb ik aardig wat kunnen breien, dat is een heerlijke afleiding van al het geregel. Bij beide sokken ben ik net voorbij de hiel. Alleen nu stuit ik op een probleem waarbij ik van jullie advies hoop te kunnen krijgen hoe dit op te lossen. De sokken zitten te strak om mijn wreef (zie foto`s). Die is niet absurd hoog dacht ik. Wel heb ik smalle, doch lange voeten (maat 42) en brei daarom maat S. De hiel wordt dmv verkorte toeren gemaakt. Iemand een idee hoe ik dit het beste/mooiste/makkelijkste kan oplossen?

Maar nu even het belangrijkste: worden ze niet prachtig!? De wol breit prachtig op, super kleuren zijn het!

Mathilde wilde ook weer op de foto, deze keer met een vervaarlijk mes, gelukkig van plastic!

Ik heb natuurlijk weer wat kado`s mogen uitpakken en had jullie in een eerdere blog al foto`s daarvan beloofd. Alleen staat nog niet alles op de foto en ga ik ook nog niet alles op de foto zetten omdat jullie dan meteen weten wie mijn maatje is :-p gna, gna! Toch even een lijstje van wat ik en de meisjes tot nu toe hebben gekregen:

- heerlijke zelfgesponnen merino wol voor Noémi (foto stond in vorige blog)

- lekkere warme gevilte sloffen voor Mathilde (foto volgt als de verhuisdozen aankomen......)

- duindoorn handcreme van Weleda pour moi (zit nu op mijn handen)

- een lekker stuk zeep, ook pour moi (al in gebruik)

- prinsessenkleurplaten voor Mathilde die met behulp van de Franse nichtjes al allemaal gekleurd zijn:

- un secret, die ik pas in mijn laatste bericht wil onthullen!

groetjes, heleen

PS: hier alles goed. Heerlijk weer dus (tegen de 20 graden, alleg griet en bloeit hier al!) en volop bezig om ons een weg te banen in de Franse burocratische papierberg voor verzekering, kinderbijslag etc. Daarover een andere keer meer.

11 uit 18

Hebben de bol ontvangen. Klopt dat? Dus ook dat er nog zeven wachtenden zijn? Dat houdt dus in dat het hier een geweldig bollen-ontvang-spektakel de komende twee weken zal zijn.

Zelf wacht ik heel geduldig af ;-) en ben om de wachttijd te verkorten iets begonnen met Lorna('s Laces) en Nancy (Bush). Het eerste paar sokken voor Dorrit is inmiddels af

De Infant's Fancy Silk Sock.

Voor mezelf ben ik bezig met dezelfde wol aan een paar Child's First Sock, toe-up gebreid en bijna klaar.