VBTE: Klaar!

Joehee, ze zijn af, mijn sokken van zelfgeverfde en -gesponnen superwash sokkenwol.

Natuurlijk heb ik ze nu aan, ze zitten heerlijk. Ik heb alleen een beetje de angst dat ik er binnen de kortste keren doorheen gesleten ben, maar ja, dat moet ik gewoon afwachten. Ik ben in ieder geval reuzeblij met mijn VBTE-project en ook best trots op mezelf. Dit had ik 2 jaar geleden nooooooit kunnen denken, toen had ik nog totaal niet de behoefte om te leren spinnen. Het kan raar lopen...

Voor de statistieken:

Ashford superwash merino lontwol

Kettledye met Acid Dyes

Gesponnen op mijn Louët S10 DT

2-Draads getwijnd

Gebreid op naalden 2,25

Totaal nodig: 81 gram

Groetjes,

Judith, die op Wolabies zal mailen hoe het laatste stukje van deze sokken verliep.

VBTE: Update handgesponnen sokken en wolletjes

Hoi,

Als ik dit weekend een beetje doorbrei, kan ik maandag mijn nieuwe sokken aan!



Door de flits zijn de kleuren wat fletser geworden dan ze in het echt zijn.

Ik heb verkorte-toeren-hielen gebreid (en die door niet opletten 2 keer moeten uithalen, ahum). Begonnen met 72 steken en die in het been gaandeweg geminderd tot 64 steken. Ik zit nu op ongeveer 1/3 van de voeten.

Ik het de lontwol op goed geluk geverfd, gesponnen en getwijnd, dus is het heel verrassend hoe de sokken worden qua kleuren en overgangen. Tot nu toe ben ik vooral erg blij met mijn sokkies. Breien met zelfgesponnen wol, daar kan weinig tegenop, geloof ik :o)



Dit is de SockStuff die ik afgelopen week uit Engeland kreeg (met een zakje extra als goedmaker voor de vertraging met het versturen, wat ik eigenlijk gewoon aan de kerstdrukte had toegeschreven, dus mazzeltje). 80% Zwarte superwash wol en 20% witte nylon er doorheen gekaard. Het geheel voelde wat hard/kunstmatig aan mijn handen tijdens het spinnen, maar na een sopje is het best acceptabel geworden. Antractiet met af en toe een wit/zwart gemeleerd stukje. Ik had de wol heel dun gesponnen, op mijn Ashford Traditional lijkt dat vanzelf te gaan. En toen de draad genavajood met een lekkere twist. In theorie zou dit dus een 'ideaal' sokkengaren moeten zijn (behalve de kleur dan, donkere kleuren breien vind ik lastig!). Ik moet nog even kijken/berekenen hoeveel meter het is geworden.

Als mijn sokken klaar zijn, hoef ik me niet te vervelen, want kijk hier: mijn sokkenwol-produktie van de laatste tijd.



Maar ik ga volgende week eerst aan de slag met de magische bol. Ik heb al wat ideetjes en daar ga ik eens even fijn mee stoeien. Concrete ideeën voor wol, kleuren en patroon heb ik nog niet, maar dat komt vanzelf als ik me wat meer in mijn maatje ga verdiepen :o)

Doeg,
Judith

VBTE: Boordjes

Hoi,

Opvallend weinig breitijd gehad dit weekend (en waar het dan wel aan op is gegaan, geen idee, de tijd is gewoonweg tussen mijn vingers doorgeglipt), maar de boordjes van beide sokken zijn gebreid.

De kleuren zijn vrijwel levensecht deze keer :o)

Ik vind het mooi worden en elke steek is een klein feestje. Ik denk dat ik de sokken vanaf nu gewoon recht-toe-recht-aan brei en de kleuren en de -overgangen het 'werk' te laten doen. Veel patroon of structuur is niet nodig, dat valt toch maar weg in de kleuren (niet alleen bij deze wol, maar bij bijna alle meerkleurengarens vind ik dat, patroontjes brei ik daarom het liefst in effen en bijna-effen garens).

Ik wil de boorden van de sokken wat langer maken en heb daarom 'teveel' steken opgezet. Die minder ik gelijkmatig weg tot ik op het juiste aantal voor mijn voeten ben. Ik hou van aansluitende sokken (niet té strak, maar zeker niet wijd), maar voor mijn klapperkuiten heb ik extra ruimte nodig. De hoeveelheid is een beetje natte-vinger-werk, ik gok (hoop) dat ik goed zit.

De wol is ongelovelijk zacht en jummie. Als ik het in mijn handen heb, kan ik bijna niet geloven dat ík dit gesponnen heb. Het zóu voor een fabrieksmatig gesponnen wolletje kunnen doorgaan, als ik niet beter wist :o). De overgangen van de kleuren doen me wat aan de Trekking XXL-serie (Harmony en Color) denken (en volgens mij heeft SchoppelWolle Admiral dezelfde variegated serie).

Ondanks dat ik niet veel heb gebreid de afgelopen dagen (of is het doordat?), heb ik wel lekker zitten spinnen. Mijn paars-roze-blauwe superwash merino zit nu op mijn wiel, de eerste laag zit op de klos. En vanmorgen heb ik mijn laatste superwash merino geverfd (andere verkoper, het voelt ook anders aan, minder zacht dan die van Ashford). Ik heb geëxperimenteerd met een gripzakje en daar de opgeloste verf (teal, spruce, groene levensmiddelenkleurstof en turquoise) in gegoten, beetje geschud en toen het zakje (op een rooster) in een pan verhit. De andere helft heb ik met zwart, paars, turquoise en hemelsblauw geverfd. In de pan zwart gegoten, daar de lontwol in gelegd, die kwam ongeveer voor de helft onder. De boel verhit en toen het water bijna helder was, alle lontwol onder water gedrukt en er de rest van de kleuren er overheen gegoten, elk op zijn plek, maar met overlappingen.

Er hangt nu 2 x 100 gram wol in prachtige kleuren aan de lijn te drogen. Zeewind doet wonderen voor de fluffigheid van geverfde lontwol :o)

Foto's volgen. Uiteraard :o)

Doeg,
Judith, die net zag dat het volgende bericht op onze Swapblog het 500e zal zijn!

VBTE proeflapje (ja echt ;o)

Hoi,

Toch maar wel een proeflapje gebreid.
Hoeveel tijd neemt het nu eigenlijk helemaal?
Goh, wat klink ik serieus en verstandig ineens hè?


Naalden 2,25 blijken het best voor een stevig, maar soepel sokkenbreisel (laatste 10 toeren).

Nu nog even uitrekenen hoeveel steken ik nodig heb. Ik brei standaard-sokkenwol ook met naalden 2,25 en zet dan 60 steken op (of 64 als ik een langere boord wil, dan minder ik op een gegeven moment een paar steken, omdat ik van aansluitende sokken houd), dus erg moeilijk zal mijn stekenrekensom niet zijn :o)

Nog eentje van de bol. Subtiele overgangen van de kleuren en toch genoeg afwisseling om niet saai te zijn. De wol is zoooo zalig zacht (en stuitend regelmatig gesponnen, als ik even mag opscheppen... mag ik dat even, alsjullieblieft? Normaal ben ik altijd zooo kritisch, maar nu ben ik
echt trots op mijn eigen werk).



Natuurlijk kan ik van alles bedenken om mijn wolletje niet goed genoeg te vinden (toch nog meer twist, 3 of 4 heeeeel dunne draadjes samengetwijnd zou een nog sterker garen geven... ach, zien jullie wel, mijn eigen werk afkraken kan ik ook hoor).

Maar ik doe het niet, ik ga gewoon lekker onbeschaamd blij en trots zijn op mijn 'handenwerk'. Zet ik me hierna wel weer in mijn vertrouwde kritische modus.

Hoppatee, breien weer :o)

Doeg,
Judith